سیدعلاالدین حیدری

در شرایط فعلی کشور ، که حال اقتصاد و سیاست و فرهنگ ما خوب نیست ، جامعه بیش از هر چیزی و هر زمانی به امید نیاز دارد . اقتصاد، سیاست و فرهنگ حلقه های بهم تنیده ی زنجیری هستند که حال هر کدام بر دیگری تاثیرگذارست . این روزها کشور در شرایط حساس و مهمی قرار دارد . سایه تهدید و تحریم دشمن ، بیش از هر زمان دیگری بر کشور گسترده است ، فضای تبلیغات دشمن به حدی بالاست که بدون برنامه و راهکار نمی توان از این پیچ هم بسلامت گذشت . بنظر می رسد نسخه شفابخش و رمز عبور ما از این گذرگاه پرپیچ و خم ” انسجام ملی و امید ” است .
آنچه که می تواند کشور را از بحرانها خارج نماید حفظ همدلی ها و دادن روح امید به جامعه است . دیوار بی اعتمادی ها باید از نو بنا شود و به جامعه امید و اطمینان داد . راهبردهای دشمنان خارجی در مواجه با ایران ” ایجاد شکاف در انسجام ملی و ناامید کردن ” مردم است و در این مسیر از هیچ اقدامی فروگذار نخواهند کرد . حساب ترامپ و متحدانش مشخص است اما آنچه که ما را نگران و متاسف می کند ، نه اقدامات و تبلیغات دشمن ، بلکه بازی بی نتیجه خودیها در زمین دشمن است . بر کسی پوشیده نیست که فشارهای اقتصادی ، مشکلات سیاسی و مطالبات محقق نشده ، موجب گله مندی است .
اصلاح این مشکلات و مواجه مطلوب و منطقی با مطالبات قانونی مردم لازم و ضروری است .
اما اینکه همه تیرها را بسمت رئیس جمهور و دولت برخاسته از رای مردم روانه کرد منطقی و عادلانه است ؟
آیا جاری کردن سیل تهمت ها و توهین ها به زمین دکتر روحانی می تواند گره گشای این مشکلات باشد ؟
مگر همه اقتصاد و … کشور در احاطه دولت است که حال ، همه تقصیرها را به گردن دولت روحانی بیاندازیم ؟
آیا ناامید کردن مردم از روحانی و انتخابشان می تواند حلال نابسامانیها باشد؟
بنظر می رسد اینروزها حمله به روحانی تبدیل به یک برند گردیده است . هرکسی که مورد خطاب مسئولیتش ، قرار می گیرد بجای قبول مسئولیت و تلاش در اصلاح خود ، روحانی را نشانه می رود ، که بلکه از زیر بار مسئولیت شانه خالی کند . همه ما می دانیم که روحانی وارث زخم های کهنه بر پیکر سیاست ، اقتصاد و فرهنگ کشور است .
سالهاست همه ی ما بجای کاستن از مشکلات بر آنها افزوده ایم و بجای دوای دردهای جامعه آنها را پوشانده ایم .  اینک که جراحات این زخم ها با فشار دشمنان ، سرباز زده اند ، همه باید یکدل و پرتوان بر یافتن راهکار و اقدام در رفع این مشکلات گام برداریم . نه اینکه بعنوان تماشاچی و مطالبه گر از دولت ، فقط نفرین و ناله کنیم . همه جناحهای سیاسی باید کمک کنند نه اینکه تماشاچی نبرد روحانی و غول مشکلات باشند .
متاسفانه اینروزها شاهد برخی بی اخلاقیهای سیاسی نسبت به رئیس جمهور هستیم . برخی ها انگار خاطره تلخ شکست انتخاباتی و پاسخ مردم را فراموش نکرده اند و مترصد فرصتی برای گرفتن انتقام از روحانی و مردم هستند . برخی ها نیز که خود امید آفرین آنروزها بودند، امروز پای پس کشیده اند و بر طبل ناامیدی و ناتوانی روحانی می زنند . که هر دو طرف این گود ، فقط تماشاچی اند و حامی ناکامی کشور هستند .
وقتی مشکلات مردم و از آن طرف بی مسئولیتی های برخی جریانات و مسئولین را می بینم به دلسوز مردم ، انقلابی و همراه رهبری بودن این ها شک می کنم .
درد امروز جامعه ما اینست که کسانیکه باید جراح امور باشند همراه بیمار ناله می کنند . مجلسی که باید بهترین و کارشناسی ترین قوانین را در مسیر رفع مشکلات مردم تقنین و کمک حال دولت ، در شرایط فعلی باشد ، به اقداماتی چون تهدید دولت و طرح سئوال بیهوده از رئیس جمهور و یا پنهان شدن پشت تریبونها و نطق ها عوام پسند اکتفا می کند ( البته همه مجلس را شامل نمی شود) .
قوه قضائیه باید ریشه های فساد در کشور را بخشکاند و بعنوان مامن و مرجع داد مردم عمل نماید. امروز روز تسویه حساب با دولت با هزینه کردن مردم نیست .امروز روز یکدلی ها و همدلی ها در جهت رفع مشکلات مردم است . روز همراهی با رهبری و دادن دست برادری با رئیس جمهور است تا که همه در ساختن کشور تلاش کنیم . برچیدن روح امید در جامعه ، دامن همه را خواهد گرفت . این تنها بضرر یک جناح و یا روحانی نخواهد بود . همه ما در کشتی ایران نشسته ایم و قطعا امنیت برترین مزیت این کشتی است .
نباید مردم را از نگاه به درون ناامید کرد چرا که گرگ ها در کمین نجابت این مردم اند . مردم اگر امید نداشته باشند بدون شک اسیر چنگال درندگان در کمین نشسته خواهند گردید . پس به بهانه مردم و به نیت قربانی کردن روحانی به تاوان گناهان ناکرده ” امید را از مردم نگیرید ” .

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است -
آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد -

غرب دیلی | رسانه جامع غرب دیلی